Το μικρό καυτό υπόλοιπο ενός άστρου

Ένας λευκός νάνος συνεχίζει να λάμπει αφού τελειώσει η κύρια ζωή του άστρου.

Άστρα όπως ο Ήλιος δεν τελειώνουν τη ζωή τους με τον ίδιο τρόπο όπως τα πολύ μεγάλα άστρα. Αφού περάσουν από τη φάση του ερυθρού γίγαντα, χάνουν τα εξωτερικά τους στρώματα.

Ο πυρήνας που απομένει μπορεί να γίνει λευκός νάνος. Έχει μέγεθος περίπου συγκρίσιμο με τη Γη, αλλά συγκεντρώνει μάζα που αποτελεί σημαντικό κλάσμα της μάζας του Ήλιου.

Η ύλη βρίσκεται επομένως σε εξαιρετικά μεγάλη πυκνότητα. Η αντίσταση στη βαρυτική συμπίεση οφείλεται σε κβαντικές ιδιότητες των ηλεκτρονίων, όχι στη συνηθισμένη λειτουργία ενός ενεργού αστρικού πυρήνα.

Ένας απομονωμένος λευκός νάνος δεν συνεχίζει τη σύντηξη όπως έκανε προηγουμένως το άστρο. Ακτινοβολεί κυρίως την αποθηκευμένη θερμότητά του και ψύχεται σταδιακά, σε πολύ μεγάλες χρονικές κλίμακες.

Το όνομα μπορεί να δίνει την εντύπωση μικρού κανονικού άστρου, όμως πρόκειται για διαφορετικό στάδιο εξέλιξης. Το φως του είναι ένα παρατεταμένο θερμικό υπόλοιπο. Μελετώντας πληθυσμούς λευκών νάνων και το πόσο έχουν ψυχθεί, οι αστρονόμοι μπορούν να αντλήσουν πληροφορίες για την ηλικία παλιών αστρικών συστημάτων.

Πηγές: NASA Science · Types of Stars