Η πέτρα που μπορεί να επιπλέει

Η ελαφρόπετρα κουβαλά την ιστορία φυσαλίδων μέσα στη λάβα.

Ένα κομμάτι ελαφρόπετρας μπορεί να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού, παρότι είναι πέτρωμα. Η εξήγηση βρίσκεται στις πολλές κοιλότητές του, που μειώνουν τη μέση πυκνότητα ολόκληρου του κομματιού σε σχέση με το νερό.

Κατά τη διάρκεια μιας ηφαιστειακής διεργασίας, αέρια διαστέλλονται μέσα στο λιωμένο υλικό και σχηματίζουν φυσαλίδες. Αν το υλικό στερεοποιηθεί διατηρώντας πολλές από αυτές τις κοιλότητες, δημιουργείται ένα πολύ πορώδες πέτρωμα.

Η συμπαγής ουσία της πέτρας δεν έγινε ελαφρύτερη από το νερό από μόνη της. Είναι ο συνδυασμός στερεού υλικού και χώρων με αέριο που δίνει στο σύνολο τη δυνατότητα να επιπλέει.

Δεν επιπλέει κάθε κομμάτι για πάντα. Αν νερό εισχωρήσει στις κοιλότητες, η μέση πυκνότητα μπορεί να αυξηθεί και το κομμάτι να βυθιστεί. Η δομή και η επικοινωνία των πόρων επηρεάζουν τη διάρκεια της πλευστότητας.

Μετά από ορισμένες εκρήξεις, πολλά τέτοια κομμάτια μπορούν να σχηματίσουν πλωτές συγκεντρώσεις. Μια πέτρα που ταξιδεύει με τα κύματα συνδέει έτσι δύο φαινομενικά αντίθετες εικόνες: τη θερμή ηφαιστειακή προέλευση και την ήρεμη επιφάνεια της θάλασσας.

Πηγές: US Geological Survey · Rocks float where lava meets the sea