Γιατί το δοξάρι χρειάζεται ρετσίνι;

Μια μικρή λεπτομέρεια που βοηθά τη χορδή να τραγουδήσει.

Οι τρίχες του δοξαριού περνούν συχνά με κολοφώνιο, ένα υλικό που προέρχεται από ρητίνη. Αυτό αυξάνει την τριβή ανάμεσα στο δοξάρι και στη χορδή.

Καθώς το δοξάρι κινείται, τραβά και αφήνει επανειλημμένα τη χορδή, προκαλώντας ταλάντωση. Ο σταθερός ήχος που ακούμε προκύπτει από αυτή την πολύ γρήγορη επανάληψη, όχι από ένα συνεχές απλό γλίστρημα.

Το σημείο όπου ακουμπά το δοξάρι, η ταχύτητά του και η πίεση επηρεάζουν την ποιότητα του ήχου. Η ίδια νότα μπορεί να γίνει απαλή ή τραχιά χωρίς να αλλάξει καθόλου η θέση του αριστερού χεριού.

Αυτός είναι ένας λόγος που η εκμάθηση του βιολιού δεν περιορίζεται στην απομνημόνευση νοτών. Το ένα χέρι επιλέγει κυρίως το ύψος, ενώ το άλλο διαμορφώνει την άρθρωση και την ενέργεια. Η συνεργασία τους θυμίζει φωνή που μαθαίνει να εκφράζεται.

Άκου μια νότα που αρχίζει απαλά και μια δεύτερη που ξεκινά απότομα. Ακόμη κι αν έχουν το ίδιο ύψος, μοιάζουν με διαφορετικές χειρονομίες. Ο έλεγχος του δοξαριού επιτρέπει τέτοιες αποχρώσεις χωρίς αλλαγή μελωδίας. Γι’ αυτό δύο εκτελέσεις της ίδιας παρτιτούρας μπορούν να δημιουργούν διαφορετική εντύπωση: οι νότες ορίζουν πολλά, αλλά δεν καθορίζουν κάθε λεπτομέρεια της έκφρασης.

Πηγές: Wikipedia · Violin