Η επιφάνεια του Ήλιου μοιάζει με μωσαϊκό

Μικρές φωτεινές κυψέλες φανερώνουν τη μεταφορά θερμότητας από κάτω.

Σε λεπτομερείς εικόνες η ορατή επιφάνεια του Ήλιου δεν είναι ομοιόμορφη. Μοιάζει με μωσαϊκό από φωτεινές περιοχές που χωρίζονται από στενότερα, πιο σκοτεινά όρια και αλλάζουν συνεχώς.

Οι περιοχές αυτές λέγονται κόκκοι και συνδέονται με τη μεταφορά θερμότητας μέσω κινήσεων του πλάσματος. Θερμότερο υλικό ανεβαίνει από βαθύτερα στρώματα και φτάνει κοντά στη φωτόσφαιρα.

Καθώς ακτινοβολεί ενέργεια, το υλικό ψύχεται σχετικά και μπορεί να κατέβει ξανά στις σκοτεινότερες παρυφές. Η φωτεινότητα βοηθά να παρακολουθήσουμε αυτή τη συνεχή κυκλοφορία στην επιφάνεια.

Οι κόκκοι σχηματίζονται και διαλύονται σε χρονικά διαστήματα λίγων λεπτών. Παρότι φαίνονται μικροσκοπικοί στις εικόνες, το πραγματικό τους μέγεθος είναι τεράστιο σε σύγκριση με συνηθισμένες γήινες αποστάσεις.

Η κοκκίωση αποτελεί ένα παράθυρο στις κινήσεις κάτω από όσα βλέπουμε άμεσα. Ο Ήλιος δεν έχει στερεό έδαφος σαν τη Γη· είναι ένα δυναμικό σώμα θερμού πλάσματος. Το φαινομενικά ήρεμο φως του προέρχεται από μια επιφάνεια που ανανεώνεται διαρκώς, καθώς η ενέργεια βρίσκει δρόμο προς το διάστημα.

Πηγές: NASA SOHO · Convection