Μηνύματα που ταξίδευαν από πύργο σε πύργο

Πριν από τα καλώδια, υπήρχαν ορατές αλυσίδες επικοινωνίας.

Ο οπτικός τηλέγραφος χρησιμοποιούσε ορατά σήματα ανάμεσα σε σταθμούς με οπτική επαφή. Σε ορισμένα συστήματα, κινητοί βραχίονες σχημάτιζαν θέσεις που αντιστοιχούσαν σε κωδικοποιημένη πληροφορία.

Ο επόμενος σταθμός παρατηρούσε και αναμετέδιδε το σήμα. Έτσι ένα μήνυμα μπορούσε να καλύψει μεγαλύτερη απόσταση από εκείνη που έβλεπε ένας μόνο παρατηρητής, μέσα από διαδοχικά βήματα.

Η ορατότητα αποτελούσε πραγματικό περιορισμό. Το σύστημα εξαρτιόταν από τις συνθήκες και από σωστή ερμηνεία σε κάθε σταθμό. Η ταχύτητα δεν καταργούσε την ανάγκη για κανόνες και ανθρώπινο συντονισμό.

Η ιστορία προσφέρει μια απτή εικόνα του δικτύου: κάθε κόμβος παραλαμβάνει κάτι και το προωθεί. Η μορφή των σημάτων έχει αλλάξει, αλλά η ιδέα της επικοινωνίας μέσω ενδιάμεσων σημείων παραμένει εύκολα αναγνωρίσιμη.

Η ύπαρξη ενός δικτύου απαιτούσε σωστές θέσεις σταθμών. Η γεωγραφία συμμετείχε στην επικοινωνία: ένας λόφος ή ένα εμπόδιο μπορούσε να καθορίζει αν το επόμενο μήνυμα θα ήταν ορατό.

Πηγές: en.wikipedia.org