Το φτερό που χρειαζόταν μαχαίρι

Η πένα ήταν μικρό εργαλείο ακριβείας που συντηρούσε ο ίδιος ο γραφέας.

Για πολλούς αιώνες ένα προσεκτικά διαμορφωμένο φτερό μπορούσε να γίνει εργαλείο γραφής. Το χρήσιμο μέρος ήταν ο σκληρός κοίλος άξονάς του, όχι απαραίτητα η εντυπωσιακή φτερωτή του εμφάνιση.

Η άκρη κοβόταν σε μύτη και αποκτούσε μια λεπτή σχισμή. Η μορφή αυτή βοηθούσε να φτάνει το μελάνι ελεγχόμενα στο χαρτί ή στην περγαμηνή, καθώς κινούνταν το χέρι.

Το πλάτος και η γωνία της κομμένης μύτης επηρέαζαν τη γραμμή. Ένας πλατύς τρόπος κοπής μπορούσε να δώσει εναλλαγές ανάμεσα σε λεπτές και παχιές κινήσεις μέσα στο ίδιο γράμμα.

Η μύτη φθειρόταν και χρειαζόταν νέο κόψιμο. Η συντήρηση του εργαλείου αποτελούσε επομένως μέρος της γραφής, μαζί με το μελάνι, την επιφάνεια και τη σταθερότητα της χειρονομίας.

Συντηρητές του V&A μελέτησαν ακόμη και τη μορφή μιας υπογραφής για να καταλάβουν τι είδους πένα χρησιμοποιήθηκε. Τα ίχνη μπορούν να διασώζουν στοιχεία του εργαλείου που τα δημιούργησε. Μια μικρή διαφορά στο κόψιμο ενός φτερού μετατρέπεται σε ορατή λεπτομέρεια, την οποία ένας ειδικός μπορεί να διαβάσει αιώνες αργότερα.

Πηγές: Victoria and Albert Museum · Constable’s Quill