Το βιβλίο που ανοίγει, αλλά δεν διαβάζεται

Οι εικόνες μιλούν πιο καθαρά από τις λέξεις.

Στη βιβλιοθήκη Beinecke του Γέιλ φυλάσσεται ένα χειρόγραφο γεμάτο φυτά, αστέρια και παράξενες δεξαμενές. Το κοιτάζεις σαν οποιοδήποτε παλιό βιβλίο, ώσπου φτάνεις στη γραφή: κανείς δεν έχει δώσει μια γενικά αποδεκτή ανάγνωσή της.

Το όνομα Βόινιτς προέρχεται από τον βιβλιοπώλη που το αγόρασε το 1912. Δεν γνωρίζουμε τον συγγραφέα. Οι επιστημονικές εξετάσεις των υλικών είναι συμβατές με μεσαιωνική κατασκευή, χωρίς να εξηγούν το περιεχόμενο.

Οι ζωγραφιές επιτρέπουν να διακρίνουμε ενότητες με βοτανικά, αστρονομικά και φαρμακευτικά θέματα. Αυτή η ταξινόμηση όμως δεν ισοδυναμεί με μετάφραση. Ένα ζωγραφισμένο φυτό δεν αποκαλύπτει αυτόματα τι λέει η παράγραφος δίπλα του.

Η ιδέα ότι πρόκειται οπωσδήποτε για κρυπτογραφημένο μήνυμα παραμένει υπόθεση. Η άγνωστη γραφή μπορεί να δημιουργεί την εντύπωση κώδικα, αλλά η εντύπωση από μόνη της δεν αρκεί για να αναγνωριστεί ένα σύστημα.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς στο όριο ανάμεσα σε όσα βλέπουμε και όσα μπορούμε να διαβάσουμε. Σαν να έχουμε έναν χάρτη με καθαρά βουνά και ποτάμια, αλλά χωρίς να γνωρίζουμε τι σημαίνουν τα ονόματά τους.

Πηγές: Yale Library · Voynich Manuscript