Μια πύλη ανοίγει και γίνεται σινεμά

Το καθημερινό θέαμα που απέκτησε θέση στην οθόνη.

Μια πόρτα εργοστασίου ανοίγει και οι εργαζόμενοι βγαίνουν στον δρόμο. Δεν υπάρχει τέρας, καταδίωξη ή μεγάλη ανατροπή. Κι όμως, η Έξοδος από το εργοστάσιο Λυμιέρ, του 1895, παραμένει μια από τις διάσημες εικόνες των πρώτων χρόνων του κινηματογράφου.

Οι αδελφοί Λυμιέρ χρησιμοποίησαν τον κινηματογράφο τους, μια συσκευή που συνδύαζε λήψη και προβολή. Οι σύντομες ταινίες τους έδειχναν σκηνές όπως ένα οικογενειακό γεύμα, ανθρώπους στην εργασία ή ένα τρένο που φτάνει στον σταθμό.

Η γνωστή παρισινή προβολή της 28ης Δεκεμβρίου 1895 υπήρξε σημαντικός σταθμός. Δεν ήταν όμως η απόλυτη αρχή των κινούμενων εικόνων. Άλλοι εφευρέτες είχαν ήδη δοκιμάσει διαφορετικές συσκευές και είχαν οργανώσει προβολές για θεατές που πλήρωναν εισιτήριο.

Αυτό που σήμερα μοιάζει απλό έκρυβε μια νέα εμπειρία: άνθρωποι παρακολουθούσαν μαζί ένα κομμάτι της ζωής που είχε ήδη συμβεί αλλού. Η κίνηση μπορούσε να επιστρέψει μπροστά τους, ακόμη κι όταν οι εικονιζόμενοι είχαν φύγει.

Την επόμενη φορά που θα δεις ένα τέτοιο μικρό φιλμ, παρατήρησε τις άκρες του κάδρου. Ένα καπέλο, ένα βλέμμα ή ο τρόπος που περπατά κάποιος μεταφέρουν τον χρόνο καλύτερα από μια χρονολογία. Το συνηθισμένο έχει γίνει πολύτιμο ακριβώς επειδή καταγράφηκε.

Πηγές: National Science and Media Museum · Lumière brothers · BFI · Origins of cinema