Μεγάλα αυτιά έξω από τη φωλιά

Το μπίλμπι περνά τη μέρα κάτω από την έρημο.

Το μεγάλο μπίλμπι έχει αυτιά που θυμίζουν κουνέλι, αλλά είναι μαρσιποφόρο. Το μακρύ ρύγχος, τα λεπτά άκρα και η χαρακτηριστική ουρά του ανήκουν σε έναν νυχτερινό κάτοικο της αυστραλιανής ενδοχώρας.

Τα μεγάλα αυτιά προσφέρουν καλή ακοή. Όταν βγαίνει από το λαγούμι του, χρειάζεται να εντοπίζει όσα συμβαίνουν γύρω του, ενώ το σκοτάδι περιορίζει τις πληροφορίες που θα έδινε το φως.

Τα δυνατά μπροστινά νύχια χρησιμοποιούνται στο σκάψιμο. Κάτω από το έδαφος το ζώο δημιουργεί καταφύγια, όπου μπορεί να περάσει τις ώρες της ημέρας μακριά από τις απαιτητικές επιφανειακές συνθήκες.

Δεν τρώει μόνο μία τροφή. Αναζητά έντομα, σπόρους και άλλο διαθέσιμο υλικό, σκάβοντας για να φτάσει σε κρυμμένα γεύματα. Το έδαφος είναι ταυτόχρονα τόπος κατοικίας και τόπος αναζήτησης τροφής.

Ο μάρσιπος του θηλυκού ανοίγει προς τα πίσω, μια χρήσιμη διάταξη για ένα ζώο που σκάβει. Όταν προσέξουμε μαζί αυτιά, νύχια και μάρσιπο, η μορφή του μπίλμπι μοιάζει λιγότερο παράξενη και περισσότερο συνδεδεμένη με την καθημερινότητά του.

Πηγές: University of Michigan · Macrotis lagotis