Αυτοπροσωπογραφία με ψάθινο καπέλο: ο ζωγράφος ως μοντέλο

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ μελέτησε το πρόσωπό του στο Παρίσι το 1887.

Στην «Αυτοπροσωπογραφία με ψάθινο καπέλο», ο Βαν Γκογκ κοιτάζει προς τον θεατή μέσα από πυκνές μικρές πινελιές. Το κίτρινο καπέλο φωτίζει την εικόνα πριν ακόμη προσέξουμε τις λεπτομέρειες του προσώπου.

Το έργο ζωγραφίστηκε με λάδι σε καμβά το 1887. Στα χρόνια του στο Παρίσι, ο καλλιτέχνης δημιούργησε πολλές αυτοπροσωπογραφίες, χρησιμοποιώντας τον καθρέφτη ως πρακτικό τρόπο εξάσκησης χωρίς αμειβόμενο μοντέλο.

Οι κόκκινες και πράσινες πινελιές δεν αναμειγνύονται παντού σε ένα ενιαίο χρώμα δέρματος. Παραμένουν διακριτές, επιτρέποντας να παρατηρήσουμε πώς οι χρωματικές αντιθέσεις δίνουν όγκο και ζωντάνια στο κεφάλι.

Οι γραμμές αλλάζουν κατεύθυνση ανάμεσα στο καπέλο, στο πρόσωπο και στο σακάκι. Έτσι η επιφάνεια αποκτά ρυθμό, ενώ το βλέμμα και τα χαρακτηριστικά παραμένουν το κέντρο της προσοχής μας.

Στην άλλη πλευρά του ίδιου καμβά βρίσκεται παλαιότερη μελέτη αγροτικού θέματος. Το αντικείμενο επομένως καταγράφει και μια οικονομία υλικών: ένας ήδη χρησιμοποιημένος καμβάς έγινε χώρος για μια νέα εικαστική αναζήτηση, διαφορετική σε θέμα, φωτεινότητα και τρόπο χειρισμού του χρώματος.

Πηγές: The Metropolitan Museum of Art