Το όργανο που αναπνέει με φυσούνα

Η κίνηση των χεριών δίνει αέρα στη μελωδία.

Το ακορντεόν χρησιμοποιεί μια φυσούνα για να σπρώχνει ή να τραβά αέρα μέσα από μεταλλικά ελάσματα. Αυτές οι ελεύθερες γλωσσίδες πάλλονται και παράγουν ήχο.

Τα πλήκτρα ή τα κουμπιά επιλέγουν ποιες διαδρομές του αέρα θα ανοίξουν. Η φυσούνα επομένως δεν είναι διακόσμηση: είναι ο ενεργός σύνδεσμος ανάμεσα στην κίνηση του μουσικού και στην ανάσα του οργάνου.

Ορισμένα ακορντεόν δίνουν την ίδια νότα όταν η φυσούνα ανοίγει και όταν κλείνει, ενώ άλλες συγγενικές κατασκευές δίνουν διαφορετικές. Η εξωτερική ομοιότητα δεν σημαίνει επομένως ότι όλοι οι μηχανισμοί παίζονται με τον ίδιο τρόπο.

Το ένα χέρι μπορεί να αναλαμβάνει τη μελωδία και το άλλο μπάσα ή συγχορδίες. Ένας μόνο εκτελεστής δημιουργεί έτσι πολλαπλά μουσικά επίπεδα. Παράλληλα, η πίεση της φυσούνας διαμορφώνει τις εντάσεις και βοηθά τη φράση να αποκτήσει αρχή, πορεία και κατάληξη.

Παρακολουθώντας έναν ακορντεονίστα, αξίζει να κοιτάξεις για λίγο μόνο τη φυσούνα. Το άνοιγμα και το κλείσιμό της δεν είναι συνοδευτικές χειρονομίες για την εικόνα της παράστασης. Παρέχουν τον αέρα που χρειάζεται ο μηχανισμός για να ηχήσει. Η κίνηση που βλέπεις συνδέεται με την ενέργεια του ήχου, όπως η εκπνοή συνδέεται με μια φράση που τραγουδάμε.

Πηγές: Wikipedia · Accordion